To jest – Čiovo.
Większość osób podróżujących po Dalmacji nie omija Trogiru – miasta wpisanego na listę UNESCO, pełnego historii, wąskich uliczek i kamiennych budynków sprzed wieków.
Trogir jest piękny i zdecydowanie wart odwiedzenia – ale latem bywa też bardzo zatłoczony.
Zazwyczaj turyści robią kilka zdjęć… i ruszają dalej wzdłuż wybrzeża do Splitu, Omiša czy Makarskiej.
I szczerze mówiąc – to największy błąd, jaki popełniają.
Bo tuż za kamiennymi murami Trogiru – dosłownie po drugiej stronie małego mostu – znajduje się cała wyspa, której większość odwiedzających nigdy nie odkrywa.
Tutaj tłumy się rozrzedzają.
Powietrze staje się spokojniejsze.
A linia brzegowa otwiera się na nowo.
Na północnej stronie Čiova, w okolicach Slatine, znajdziesz długie, spokojne plaże z widokiem na otwarte morze.
Czysta, płytka woda.
Dużo przestrzeni.
Miejsca, gdzie miejscowi przychodzą pływać – a nie się spieszyć.
Gdy pojedziesz dalej, wyspa znów cię zaskoczy.
Wśród sosen ukryta jest plaża Labadusa – słynąca z jasnoturkusowej wody i gładkich białych kamyków.
To jedno z najczęściej fotografowanych miejsc na Čiovie, a mimo to wciąż wygląda naturalnie, bez nadmiernej zabudowy.
A potem jest miejsce zupełnie inne niż wszystkie pozostałe.
Wysoko nad morzem, wbudowany w skalne klify, stoi kościół Prizidnica.
Bez tłumów. Bez hałasu.
Tylko kamień, niebo i Adriatyk daleko w dole.
To właśnie czyni Čiovo wyjątkowym.
Masz historię i energię Trogiru – ale też ciche plaże, ukryte zatoki i spokojne punkty widokowe zaledwie kilka minut dalej.
Więc jeśli Trogir jest już na twojej liście, nie zatrzymuj się tam.
Przejdź przez most, zwolnij i daj Čiovu szansę.
Bo czasem najlepszą częścią podróży jest miejsce, obok którego wszyscy przechodzą.
